Een [persoontype] die staand van kop tot teen staat nabij de rand van het frame, licht links, in [echte wereld onafgewerkt / leeg / beschadigd milieu]. De camera is geplaatst achter en licht rechts van de persoon, en legt hen vast vanuit een drie-kwart achterhoek. De persoon staat kalm en peinzend, kijkend naar de ruimte voor zich. De omgeving is [beschrijf de echte ruimte zoals hij nu is: leeg, onafgewerkt, vervallen, rigide, levenloos]. De sfeer voelt [emotionele toon: stil, droog, historisch, minimaal, ruw]. Natuurlijk licht verlicht de scène, waardoor realistische schaduwen en diepte ontstaan. Zwevende met de hand getekende schetslijnen verschijnen boven en binnen de omgeving, precies uitgelijnd in perspectief met de echte ruimte. Deze schetsen vertegenwoordigen [wat ontbreekt / wat eens bestond / wat in de toekomst zou kunnen bestaan]. De schetslijnen zijn zwart, schoon en met de hand getekend, lijkend op [architectonische / interieur / restauratie / stedelijke planning] conceptschetsen gemaakt met potlood of inkt. De streken zijn expressief, licht imperfect en organisch — niet rigide of mechanisch. De getekende elementen nemen de voorgrond en middengrond in, en lijken dichter bij de persoon dan verwacht. Sommige schetslijnen overlappen subtiel het silhouet van de persoon en de echte oppervlakken, waardoor verbeelding visueel samensmelt met realiteit. De schetsen zweven natuurlijk binnen de scène, naadloos samensmeltend met de omgeving en het idee van [visie / restauratie / transformatie / potentieel] die tot leven komt overbrengen