Estetyka japońskiego negatywu filmowego, letnia scena na dachu, miękkie naturalne światło słoneczne, lekko prześwitujące partie, niski kontrast, stłumione wyblakłe kolory, subtelna ziarnistość osoba stojąca lub siedząca na krawędzi dachu, ciało zrelaksowane, lekki wiatr poruszający włosami i ubraniem, patrząca w kamerę spokojnym, odległym wzrokiem, nie pozująca otwarte niebo, pusta przestrzeń, minimalne elementy, niedoskonała kompozycja, spokojny, odosobniony nastrój, nostalgiczny i refleksyjny, „realizm przypominający wspomnienie” --2:3
